+ باید همچنان اول باشیم حتی از آخر

چندی پیش از چالوس به سمت تهران در حال حرکت بودم وعلیرغم اینکه دوست نداشتم نابخردی مدیران حوزه وزارت راه ،بنیاد جانبازان بعنوان مجری پروژه را ببینم نشد.سال 73 که در محیط زیست خدمت میکردم برای احداث اتوبان تهران شمال 13 ملاحظه زیست محیطی به کارفرما اعلام شد.که بنظر هیچ یک از آنها اجرائی نشد چرا که در طول یک مسیر 20 تا 30 کیلومتری که از درون جنگل عبور میکند به روش بسیار سنتی تنها تخریب صورت گرفته وحتی سعی نشده از نجات یک درخت یا بوته اجتناب گردد.قطعن اگر مثل خیلی از پروژه های علمی با ارزیابی زیست محیطی درست، این جاده  توسط پل ساخته میشد هم به درختان واکوسیستم جنگل لطمه ای وارد نمیشد هم بر زیبائی طبیعت افزوده میشد وهم مثل دریاچه ارومیه وساخت جاده با پر کردن دریاچه از بروز مشکلات آتی اجتناب میکردیم.

 

پارک جنگل واقع در خروجی چالوس نیز که در اختیار سازمان جنگلها قرار داشت جهت نگهداری به شهرداری تفویض اختیار شد که رشد قارچ گونه دکه های زشت ونامتناسب در حاشیه این پارک جنگلی دیدن دارد.
امروز هم خبر دار شدیم که مجوز احداث پالایشگاه نفت مازندران در بهشهر صادر شد.این پالایشگاه در دوراول سفر هیئت دولت مورد تصویب قرار گرفت.از همان دست مصوبات که قرار است جاده جدیدی از درون جنگل ابر عبور دهد. وبنا به اظهار نظر بسیاری از نمایندگان ودولتی ها حکمی است که باید وباید اجرا شود ولاغیر.


وقتی پا به خطه شمال وحاشیه دریای خزر میگذاری تنها توسعه در این خطه ساخت سازه های غول آسا تحت عنوان واحدهای تجاری واداری است . ولی دریغ از یک سرمایه گذاری در جهت جذب توریست وبهسازی صحیح حاشیه دریا در جهت جذب سرمایه و درآمدزائی از این مجرا؛ کاری که بنا به علل بسیار زیاد در خیلی نقاط منحصر به فرد این کشور منجمله مناطق غیر خاص شمال و نگاه گردشگری در تالاب انزلی؛ میانکاله وجنگل های منحصر بفرد شمال ابتر مانده است.کاش قبل از هر تصمیمی در بدنه دولت ؛ ارزشهای غیربازاری این منابع منحصر بفرد شامل : تنظیم گازها, تنظیم شرایط اقلیمی, تنوع ذخایر توارثی گیاهی, کنترل بیولوژیکی, خاکزایی, تنظیم جریانات هیدرولوژیکی, کنترل فرسایش آبی, کنترل سیل, کنترل فرسایش بادی ،حیات وحش و اکوتوریسم  را با برداشت منابع فسیلی وبالاخص ارزش تولید ناخالص ملی مقایسه میشد. ولی چه میشود کرد در جائی که سازمانهای حاکمیتی یا متولی ایجاد اشتغال باشند نمیتوان انتظاری بیش از این داشت. به بیانی ساده اگر بخواهیم ساخت این پالایشگاه را توجیه کنیم میتوان گفت اگر معدن آهن یا مس در درون جنگلهای شمال اکتشاف گردد به لحاظ اجتناب از هزینه های حمل ونقل باید کارخانه ذوب آهن در همانجا احداث گردد.


این در حالی است که شاخص جهانی عملکرد زیست محیطی (EPI) ایران (Environmental Performansce Index) در سال 1386 با کسب نمره هفتاد وشش  در رتبه 67 جهان؛ در سال 1388 با کسب نمره 60 در مقام 78 جهان ودر نیمه دوم سال 1390 با نمره چهل و دو وهفتاد وسه صدم مقام 114 را بین 132 کشور جهان دارا میباشد. یعنی تنها طی 2 سال موفق به نزول 36 پله ای شده است!!!!!
البته بد نیست بدانید این رتبه برای چند کشور دیگر در سال 2012 با این قرار میباشد:
سوئیس:1

لاتویا:2

نروژ:3

استرالیا:48
ایالات متحده:49
عربستان:82
عراق:132

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ٢:٤۱ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۱۱ بهمن ۱۳٩٠
تگ ها: محیط زیست
comment نظرات () لینک


عناوین مطالب وبلاگ طبیعت ایران

» ::