+ زباله به دَر

اول ، سیزده نورزو هم تمام شد با این تفاوت که سال جاری با اقدامی نمادین و به پیشنهاد به حق دکتر ابتکارو با همکاری وزارت ارتباطات پیامک هائی به شهروندان ارسال شد که دوستی با طبیعت توصیه شده بود.

دوم، روز گذشته در گذر از یکی از پارکهای نزدیک خانه کم و بیش در محوطه بازی کودکان زباله های ریز ودرشت و روی چمن ها هم پوست تخمه و شکلات و پفک و چیبس به وفور یافت میشد.

آخر، چندی پیش با دو تا از همکاران در مسیر اتوبان امام علی در حال حرکت بودیم.یکی از همکاران تخمه آفتابگردان تعارف کرد وهر سه مشغول خوردن تخمه شدیم.یکی از همکاران پوست تخمه را از پنجره خودرو به بیرون میریخت.فرد سوم به او گفت تو با سمت مرتبطی که داری عجیب است که به محیط زیست بی تفاوتی. و او با خنده پاسخ داد: این که چیزی نیست بعضی ها پمپرز بچه به بیرون خودرو پرتاب میکنند!

نتیجه: وقتی برخی کارشناسان و تعدادی از معاونین و عمده مدیران با موضوعات مرتبط کاری خود بیگانه هستند و محیط زیست اولویت آخر کاری آنهاست ، خیلی نمیتوان از عوام و افراد غیرمحیط زیستی توقع داشت محیط زیست پاکی داشته باشند. این داستان به این میماند که فردی برای خانواده خود خساست به خرج دهد اما دم از پرپول کردن جیب مردم بزند.یا فردی با ظاهری ناآراسته و خودروی نامرتب حامی جریانات زیست محیطی باشد.حال ببینیم خودمان کجای این داستان قرار داریم و قبل از زدن جوالدوز به دیگران سوزنی به خود بزنیم. ونیک بدانیم که راه ساده ای در دستیابی به محیط زیست پاک در پیش نداریم چرا که در البفای محیط زیست پاک که ریختن زباله در سطل های زباله است گیر کرده ایم.حال هوای پاک و بنزین غیر استاندارد و ریزگرد و سرب و فاضلاب و سم و کود و صدا و هزار آلودگیهای تو در توی زیست محیطی و بهداشتی پیشکش.چرا که اتفاق نظری بین مدیران سطح بالای مملکتی بجز روسای دو سازمان حفاظت محیط زیست و منابع طبیعی وجود ندارد.

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ٦:٢٩ ‎ب.ظ ; جمعه ۱٥ فروردین ۱۳٩۳
comment نظرات () لینک


عناوین مطالب وبلاگ طبیعت ایران

» ::