+ به بهانه شهادت قرقبان فضل اله علی پور

لازم نیست برای تو و مظلومیت رفته بر تو بنویسم.تو نانوشته پیدائی، سکوت جنگل را صبحدم، گلوله ها شکستند. شلیک به تو شلیک به منابع طبیعی کشوربود که این روزها بی دفاع تر از قبل چوب حرمت شکنان را می خورد.تا دیروز در کنج جنگل سالده ناشناخته بودی اما امروز صدای مظلومیتت تا آن سوی مرزها شنیده شد. تو باید با مسئولیت دوستی با جنگلها مشهور می شدی،اما فوران خونت ترا به شهرت رساند.
تو آخرین رفته این راه بی انتها نیستی .همانگونه که پیروی ،غفاری،نادری ،ارغوان و ده ها شهید دیگر در دفاع از انفال، آخرین مسافران این راه نبودند.
روزهای جنگ اگر چه از خاک وطن دفاع می کردیم.اما دست خالی نبودیم.در کنار ایمان، یک کلاشینکف در مقابل توپ و تانک دشمن داشتیم.اما تو امروز درجنگی نابرابر در مقابل زیاده خواهی های دشمنان منابع طبیعی بی هیچ سلاحی
ناجوانمردانه ذبح شدی. تو رفتی تا بار سنگین مسئولیت بر شانه های همه مدیران اجرائی، قضائی و قانونگذاری که دستی بر آتش دارند سنگین تر شود.
همکار نادیده من ، برایت آرامش ابدی مسئلت دارم .و آرزو میکنم روزی فرا رسد که برای اثبات موجودیت و اهمیت جنگلها و مراتع کشور نه خونی پای بوته ها و درختان ریخته شود و نه تلاش مضاعفی صورت پذیرد.

مطلب در سایت سازمان جنگلها مراتع وآبخیزداری
 

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ۱٢:۳٤ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٩ خرداد ۱۳٩٥
comment نظرات () لینک


عناوین مطالب وبلاگ طبیعت ایران

» ::