+ نماینده محترم ،تنها تو بخوان

نماینده محترم مجلس؛

من فرزند انقلابم.روزهای جنگ را لمس کرده ام .دوستانی که روزگاری در آغوش میکشیدم؛  بر شانه هایم تا گورستان شهرم بدرقه کردم .هنوز که هنوز است نام آنان برای من مقدس است.من نه کاندید مجلس هستم ونه نماینده مجلس بوده ام اما مدام خودم رامدیون آن دسته افرادی میدانم که قلبشان برای کشور می تپد.قلم  مرتعدارانی هستم که صبح را به شب می رسانند وشب را به صبح تا فقط زنده بمانند، نه زندگی کنند. حنجره ام در گرو حلقوم 916 هزار خانوار دامداری است که بلندگوئی در دست ندارند تا فریاد بر آرند که مراتع با کارکردهای مختلف تنها یادگاری است که میتوان برای آیندگان بجا گذاشت.من فریاد جنگلبانان و قرقبانهائی هستم که بی دفاع در خون خود غلطیدند تا حافظ درختان و بیشه ها و مراتع کشور باشند.بی توجهی به مراتع کشور موجب خواهد شد بیابانها فزونی یابد و هیچ علمی برای این حجم تخریب، درمان ارزان قیمتی سراغ ندارد.جلوی فاجعه را قبل از وقوع باید گرفت.اگر جنگل ها و مراتع بکر می خواهیم باید بهای آنرا نیز بپردازیم.اعتبارات کم در این حوزه ها هیچ سنخیتی با اصل وظائف حاکمیتی منابع طبیعی ندارد.
من از سیاست همین را میدانم که با سین صابون نوشته نمی شود.اما این را در همه سالهای قبل دیده ام که یک آری نماینده به طرح ها و لوایح، میتواند منتج به قوانینی شود که بقا و توسعه پایدار مملکت را نقش بر آب کند.
روزی که تو در مقابل مردم سوگند یاد می کردی خون یکی از جنگلبانان غیور شمال کشور بر زمین جاری شد تا از کیان منابع طبیعی کشور دفاع گردد و بگوئیم همچنان بر آرمانهای خود استوار هستیم ؛که حفظ خاک برای ما اولویت اول و آخر است.سالهای جنگ برای حفظ خاک وطن جنگیدیم و اکنون نیز برای حفظ خاک جنگل و مرتع می جنگیم.با این تفاوت که در جنگ با عراق  با دشمنی جنگیدیم که شناخته شده بود اما اکنون حرکتهای زیر پوستی باعث شده دوست از دشمن تفکیک نشود . خاک، خاک است چه دشمن غصبش کند چه تعرض و تعدی و سیل و عدم پوشش آنرا از حیز انتفاع خارج نماید و چه قوانینی که براحتی انفال را به ملک شخصی افراد تبدیل کند.
آنزمان که چاه ها یکی پس از دیگری در زمین حفر می شد و آبهای زیر زمین بدون توجه به بیلان منفی به سطح زمین پمپاژ میگردید، توقع داشتیم از تصویب طرح قانونمند کردن چاه هایی که تا سال 85 حفر شده اند اجتناب گردد.اما تصویب این قانون اشتباه و غیر فنی در سال 89  موجب شد تا نه تنها چاه های حفر شده جواز بهره برداری بگیرند بلکه تا سالها پس از تصویب آن طرح ،هر چاه غیر مجازی که پس از سال 85 حفرگردید، به قبل از سال 85  منتسب شد و به آن پروانه بهره برداری دادند. مواد 45 و 54 رفع موانع تولید در سال 94 ضربات مهلکی بر پیکره منابع طبیعی،کشاورزی و محیط زیست کشور زد.
حضور برخی چهره های نام آشنا در مجلس  نهم و حضور ایشان در یکی از کمیسیون های تخصصی مجلس، نوید دلگرمی در این مسیر را می داد؛ اما با مطرح نمودن قانون حفظ اراضی کشاورزی در واپسین ساعات قبل از انتخابات دهم مجلس شورای اسلامی، همه امیدها را نقش بر آب کرد.و اگر پیگیری و دلسوزی برخی افراد نبود شاید این قانون منابع طبیعی ستیز، اکنون مراحل اجرائی خود را طی میکرد.
نماینده محترم؛ من زمینی ندارم تا بخواهم مستندی بر آن نهم تا به قیمتی گزاف بفروشم یا داعیه ساخت بیمارستان و درمانگاه و بقعه و دیگر کارهای خیر در عرصه های جنگلی را هم ندارم.اما اگر با آگاهی از قوانین و مقررات منابع طبیعی پای در مجلس گذاشتی یار ما باش.ضعف ساختاری موجود و فشار مشکلات در حفظ منابع طبیعی و محیط زیست بیشتر از گذشته بر شانه های ما سنگینی می کند.
شما اگر نماینده آن تعداد از مردمان حوزه انتخابی خود هستید من نماینده حفظ انفال از سوی دولت و همه مردمان ایران عزیز هستم.
امیدوارم گوشه چشمی به لوایح نیمه کاره باقیمانده از دوره های قبل و نیز توجه به ساختارهای موجود جهت تفکیک و تجمیع و تشکیل وزارت منابع طبیعی با تکیه بر نظرات کارشناسان دلسوز  و دستگاه های تخصصی شده و مراقب باشیم که از دست رفتن منابع طبیعی و آب ،نابودی سرزمین و کوچ اجباری روستا نشینان را در پی خواهد داشت.

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ۱٢:۱٠ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٢٦ خرداد ۱۳٩٥
comment نظرات () لینک


عناوین مطالب وبلاگ طبیعت ایران

» ::