+ هردو قصه بد بود

وقتی از تهران عازم سفر به قائم شهر وساری  هستید.باید از جاده فیروزکوه بروید.وقتی به نزدیکی دماوند میرسید درست 5 کیلومتر قبل از دماوند ودر سمت راست جاده یک تابلو را خواهید دید که روی آن چنین نوشته:
دانشگاه آزاد - واحد رودهن - مزارع نمونه دانشکده کشاورزی
همه کسانی که یکبار هم از جاده دماوند عبور کرده باشند حتمن این تابلو را دیده اند.البته کار ما با این تابلو نیست.(برای بزرگتر دیدن تصاویر روی آنها کلیک کنید)


ولی همیشه این سوال پیش می آمد که ازاین جاده چگونه میتوان به مزارع دانشگاه آزاد رسید.تا دیروز که قسمت، ما را به این فرعی رساند.دقیقن در زیر این تابلو یک فرعی شما را به ناکجا آبادی میبرد که تاکنون ندیده اید.البته گفته باشم وقتی به نیمه راه میرسید قدرت دیدن را از دست میدهید چه برسد به دیدن مزارع آنهم از نوع نمونه آن.اگه دوست دارید بهتره با من همراه بشید.
ابتدا اینو بگم که قرار ما دیدن یک طرح مرتعداری بنام کلیک (koliak) وچشمه مگسی است واقع در پلاک 53 دماوند که سابقن تعدادی دامدار عشایر در مرتعی به مساحت 2200 هکتار در آن دامداری میکردند از همان سیاه چادرهای عشایر با چشم اندازهای زیبا وچوپان ونی وسگ گله ومشک ودوغ وپنیر و..... البته پس از نقشه برداری ،سطح این مرتع حدود 1100 هکتار شده که داستان واگذاری و...  از اینجا شروع میشود. به ما ربطی ندارد که روزنامه کیهان از این مرتع 200 هکتار را توسط وزیر اول وقت وزارت نوپای جهاد سازندگی دریافت میکند تا در این محل ممر درآمدی داشته باشد.وبه چند نفر وارگان دیگر وغیره نیز قطعاتی واگذار میشود به نحوی که از آن مساحت مرتع میماند 483 هکتارکه در سال 81 طرح مرتعداری در آن تهیه ودر سال 83 به دامداران عشایر واگذار میگردد.دامداران نیز پیرو تهیه طرح عملیات اصلاح واحیا در آن انجام میدهند.
 البته مرتع قبل از واگذاریهای آن از ابتدای جاده شروع میشود اما در حال حاضر برای رسیدن به مرتع مذکور باید از قطعات واگذار شده عبور کنی.
در ابتدا چند سوله که گفته میشود مربوط به روزنامه کیهان است بصورت نیمه کاره دیده میشود.


در ادامه راه به مناطق دیگری میرسی که لودر با آن شنی های قوی دارد شخم میزند.البته زمین را نه مرتع را شخم میزند.
باز که 500 متر جلوتر میروی تلی از زباله را در حاشیه جاده میبینی انگار راننده زیادی بی حوصله بوده است.

زباله های دماوند در مراتع


ودر مرکز طرح مرتعداری که میرسی چادر هائی بر روی زباله بنا شده است. اینجا محل اسکان عشایر است.


جلوتر که میری انگار چند تا چاه نفت آتیش گرفته وبقیشو خودتون ببینید:


شیرابه های این زباله ها در داخل دره ها و پس از آبراه های فرعی پس از 7 کیلومتروارد رودخانه اصلی دماوند شده ودر نهایت پشت سد ماملو آرام میگیرد.
حرکت غیر اصولی شهرداری که بدون اخذ مجوز از ارگانهای ذیربط منجمله محیط زیست ومنابع طبیعی وبهداشت و...که بالغ بر 10 سال است زباله ها رودر این محل ریخته هیج توجیهی ندارد.آسایش وسلامت همه دامداران ودر وحله بعد همان مردمی که در دماوند زیست میکنند در معرض دائم آلودگی وخطر است.شما دود را میبینید اما بوی آن را متوجه نمیشوید که قدرت یک لحظه نفس کشیدن را از شما میگیرد واین آخر قصه نیست چون باد غالب تمام بو ودود ناشی از خود سوزی زباله ها رو به شهر دماوند میبرد.این زباله ها مربوط به بومهن،رودهن،پردیس،آبعلی ،دماوند وآبسرد است که در این محل تخلیه میشود.سالهاست عشایر زجر کشیده منطقه دست یاری به سوی همه کسانی که دستی بر آتش دارند، دراز می کنند اما کو گوش شنوا وچشم بینا.این زباله ها همانند دیگر زباله ها که چون معضلی حل ناشدنی سلامت همه جامعه را به خطر انداخته یا خواهد انداخت وسالهاست به عنوان یک معظل زیست محیطی لاینحل بخش عمده ای از دغدغه اهالی ومردم منطقه وادارات منطقه بجز شهرداری وفرمانداری است.شهرداری بارها قول خرید واحداث کارخانه بازیافت زباله را داده که صرفن توجیه وامید واهی دادن به مردم بوده است.حال ببینید اگر از همه این داستان به سلامتی گذر کنیم با این علوفه که به خورد دامها میدهیم چه بر سر خودمان میآوریم؟


 البته بعد از این داستان یادمون رفت مزرعه نمونه رو ببینیم چون دیگه حوصله ای باقی نموند.

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ٢:٢۳ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٢٢ اردیبهشت ۱۳۸٩
comment نظرات () لینک


عناوین مطالب وبلاگ طبیعت ایران

» ::