+ به بهانه هفته محیط زیست

مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای نخستین بار در سال۱۹۷۲ روز 5 ژوئن را روزجهانی محیط زیست اعلام کرد. امسال ازسوی سازمان ملل شعارجنگل ومحیطزیست انتخاب شده وبه همین مناسبت مراسم نمادینی درکشور هند برگزار خواهد شد. در ایران، روز جهانی محیط زیست تبدیل به هفته محیط زیست شده که از ۱6 تا ۲2 خرداد برگزار می شود.  ضمن تبریک به همه دست اندرکاران محیط زیست کشور بخصوص آنها که گمنام تر از بقیه به خدمت در این عرصه مشغول هستند برای تک تک آنها آرزوی توفیق مینمایم . روز شمار هفته محیط زیست امسال بقرار زیر است:
دوشنبه 16 خرداد : محیط زیست و مدیریت پسماند
سه شنبه 17 خرداد : خانواده و محیط زیست
چهارشنبه 18 خرداد : محیط زیست بستر حیات
پنج شنبه 19خرداد: محیط زیست، دیپلماسی فردا
جمعه 20 خرداد : محیط زیست و آموزه های دینی
شنبه 21 خرداد : محیط زیست و بهسازی سواحل
یک شنبه 22خرداد : محیط زیست،آموزش عمومی و فرهنگ سازی


مصرف آب به طبع افزایش روز افزون جمعیت رو به افزایش بوده و در حال حاضر در کشور ما به ازاء هر نفر حدود دویست لیتر در روز میباشد که این عدد برای کل کشور در یک سال به 5 میلیارد متر مکعب میرسد.به عبارتی روزانه بیش از 14 میلیون متر مکعب آب در کشور مصرف میگردد.
آبرسانی به روستاها تا پیش از انقلاب حدود ۱۰ درصد بوده است اما پس از انقلاب به ۷۵ درصد رسیده است. واین موضوع به افزایش مصرف سرانه آب توسط مردم در سنوات گذشته افزوده است.
بنا به عادات متفاوت نزد خانواده های ایرانی ورفاهیات موجود، مصرف آب وتولید فاضلاب ارقام متفاوتی داشته به نحوی که میزان مصرف سرانه آب بر بنیاد نظرات مدیر عامل شرکت سهامی مهندسی آب و فاضلاب  حدود 170 تا 180 لیتر در روز  بوده اما بر بنیاد ارقام شرکت سبزان محیط مجری سیستم های تصفیه فاضلاب در شهر تهران مصرف آب حدود 320 لیتر در روز ودر دیگر شهرها 200 لیتر ودر شهرهائی چون یزد 100 لیتر  میباشد.البته این ارقام متوسط مصرف بوده که کمینه وبیشینه آن با این ارقام تفاوت بیشتری را نشان میدهد.که یکی از علتهای مصرف بالا جدای از عادات موجود نشت از اتصالات فرسوده موجود در شبکه توزیع بوده که عدد این اتلاف بالغ بر 25 در صد در برخی منابع اعلام شده است.


اما  از این میزان آب مصرفی  بین 100 تا 200لیتر سرانه تولید فاضلاب بوده که متوسط 150 لیتر تولید فاضلاب برای هر ایرانی با توجه به عادات موجود عدد شناخته شده تری بوده وغالبن در محاسبات نیز همین رقم در نظر گرفته میشود.حجم فاضلاب تولیدی  برای کل کشور حدود 10 میلیون متر مکعب در روز میباشد.یعنی اگر هر نفر یک لیوان آب آشامیدنی را به داخل سینک ظرفشوئی یا سنگ روشوئی بریزد یک لیوان فاضلاب تولید نموده است. فاضلابهای منازل عمومن در چاههای جذبی  یا آبهای سطحی تخلیه وطی فرایندی در نهایت به آبهای زیر زمینی خواهد رسید.طی سالهای اخیر جمع آوری وساخت شبکه های انتقال وتصفیه فاضلاب در شهرهای بزرگ در حال انجام بوده اما اعتبارات موجود کفاف نیازهای موجود را نمیدهد.ولازم است در جهت رسیدن به اهداف اصل 44 قانون اساسی اقدامات لازم در این خصوص انجام پذیرد.
 
در کشور ایران که در نوار خشک ونیمه خشک جهان قرار گرفته ،خشکسالیهای متمادی طی سالهای اخیر موجودیت منابع آب کشور را به مخاطره انداخته ودر صورت ادامه روند عدم مدیریت آب در منازل ،کشاورزی وصنعت ونیز عدم توجه مدیران محترم در وزارت نیرو وسازمان محیط زیست در مدیریت آبهای سطحی کشور وسد سازی بیم آن میرود که نگران جنگ بر سر آب به سالهای نزدیکتری رسیده لذا بایستی مدیریتهای چند جانبه در خصوص نحوه استفاده صحیح از آب آشامیدنی ونیز عدم نشت این آب گرانبها در منازل صورت پذیرفته واز سوی دیگر حجم فاضلاب تولیدی کاهش یافته وبه همین میزان اعتبارات در خور جهت تصفیه واستفاده مجدد این آبها در کشاورزی صورت پذیرد.از سوی دیگر راهکارهای جدید در خصوص استفاده بهینه از آب در بخشهای مختلف صنعت وکشاورزی صورت پذیرد.
فاضلاب های صنعتی بحثی جداگانه در سبد تولید فاضلاب کشور داشته که در پستی مجزا به آن پرداخته خواهد شد. 
اما یادمان باشد که خانوارهای ایرانی بین 30 تا 100 درصد دیگر مردم برخی کشورهای پیشرفته جهان آب مصرف میکنند.

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ۱:۳٤ ‎ب.ظ ; ۱٧ خرداد ۱۳٩٠
comment نظرات () لینک


+ " آب برای شهرها" در سال نو

 

روز دوم فروردین روز جهانی آب است. روز جهانی آب اولین بار در سال 1992و در بیست و یکمین دستور جلسه کنفرانس محیط زیست و توسعه سازمان ملل در برزیل بطور رسمی مطرح شد.

 

در این کنفرانس از کلیه کشورها خواسته شد تا در راستای اجرای بیانیه 21 سازمان ملل، این روز را به عنوان روز ترویج و آگاه سازی مردم در مورد آب اختصاص دهند و از طریق پخش و اشاعه نشریات و برگزاری کنفرانس‌ها، سمینارها و نمایشگاه‌ها در گرامیداشت آن بکوشند.
علاوه بر کشورهای عضو سازمان ملل، بسیاری از سازمان‌های غیردولتی ، مسایلی از قبیل چگونگی دستیابی بیش از یک میلیارد نفر به آب شرب سالم و یا نقش زن و مرد در خانواده برای دستیابی به آب سالم را پررنگتر می‌کند.
بد نیست بدانیم 70 درصد سطح زمین را آب پوشانده؛‌ ولی تنها 2.5 درصد آن، آب شیرین و بیشتر آن نیز به صورت یخ در قطب است. از سوی دیگر، کمتر از 1 درصد از آب شیرین نیز در اختیار انسان است؛ یعنی 2/0 در صد از کل آب دنیا را آب شیرین در اختیار انسان تشکیل می دهد.

 
حدود 70 درصد آب مصرفی دنیا در بخش کشاورزی، 23 درصد در صنعت و 7 درصد در بخش خانگی صرف می شود.
آمارهای بین المللی نشان می دهد که در حدود 97.5 درصد از آبهای کره زمین را آبهای شور تشکیل می دهند در حالی که تا سال 2075 میلادی یعنی کمتر از 70 سال دیگر، 3 تا 7 میلیارد نفر در دنیا، به حتی یک قطره آب سالم نیز دسترسی نخواهند داشت.
اهمیت آب و تصفیه آب قدمتی چند هزار ساله در ایران دارد.وجود کانالهای آب وتصفیه فاضلاب در چغا زنبیل ، الموت و تخت جمشید وسیلک کاشان نشان از اهمیت و قدمت این مهم نزد ایرانیان دارد.اما کاهش منابع آب در ایران وفرهنگ تادرست مصرف که در ایران حدود 2 برابر استاندارد جهانی است، این نگرانی را بوجود خواهد آورد که کشور ایران هم در زمره دیگر کشورها نگران جنگ بر سر آب طی دو دهه آینده باشد.این در حالی است که تنها ٩٠ تصفیه خانه آب شهری در کشور داریم.

          سالانه هشت میلیون نفر در جهان بر اثر فقدان آب آشامیدنی میمیرند

یادآوری:

تقلیل متوسط سرانه آب قابل تجدید از 7000 متر مکعب در سال 1340 به  2100  متر مکعب در سال 76 و پیش بینی آن به 1300 متر مکعب تا سال 1600 و ورود ایران به مرحله تنش آبی،پیش بینی حجم پساب های اصلی (صنعتی، شهری و کشاورزی) در سال 1400 به میزان 40 میلیارد متر مکعب که نسبت به 29 میلیارد متر مکعب سال 1380 از رشد 38 درصدی برخوردار است و به حدود یک سوم منابع تجدیدپذیر کشور سخت نگران کننده است.

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ٧:۳٥ ‎ب.ظ ; ٢ فروردین ۱۳٩٠
comment نظرات () لینک


+ ماهی سیاه کوچولو

خیلی وقتها چیزی را میدانی یا پیش بینی میکنی و زنهار میزنی صدایی یاریت نمیکند.حکایت هل من ناصرن ینصرنی که بارها گفته شد اما دریغ از اجابت یاری که یاری رساند.
محمد درویش در خرداد امسال بارها در درگاه مجازی خود خون دل خورد وفریاد زد که مواظب آتش باشید.  دکتر صدوق به عنوان یکی از معاونین سازمان بارها هشدار دادند که به داد دریاچه ارومیه برسید و دغدغه پارک ملی کویر بعنوان آفریقای کوچک فکر اهالی محیط زیست را آزرده نموده بود وخیلی مواردی که دوست داران وعلاقمندان مسائل زیست محیطی با آن آشنا بوده وضربان دلشان با نوسان این اخبار تند ویا کند خواهد زد.مهم این است که پس از سالهای طولانی آیا کسی پیدا خواهدشد تا بشنود ویاری کند این اصحاب فکر را؟
قطعن در خبرها شنیدید که ورود پساب کشتارگاه مرغ در استان گیلان و ورود به رودخانه دیسام سیاهکل موجبات مرگ بیش از سه هزار قطعه ماهی را فراهم آورده وآنها که تصاویر مردن وبالا وپایین پریدن این ماهیها را دیده باشند قطعن دلی ریش پیدا کرده اند.این درحالی است که رئیس محیط زیست سیاهکل قول داده با کشتارگاه برخورد شود.قطعن اگر بعد از رخ دادن اینگونه فجایع زیست محیطی اگر مدیران واحدها ومسببان را تهدید نکنیم بهتر است ونیازی نیست خیلی خودمان را خراب وخرابتر کنیم.چون نوشداروی بعد از مرگ سهراب خواهد شد وآب رفته را به جوی نتوان برگرداند.
مشکلات کلان در حوزه محیط زیست سازمان که از دید معاونت محیط طبیعی پنهان نمانده وبارها از زبان دکتر صدوق گفته شده و پس از رفتنش جایگاه ومنزلت شخصی ایشان را نه تنها پایین نیاورده بلکه بالاتر هم خواهد برد اما در حوزه محیط انسانی آیا دراین سازمان با بودن یا رفتن دکتر نوریان آیا روز وحال صنایع وبرخورد با آلاینده ها  به نحو احسن انجام خواهد شد ؟ وآیا  اعمال قانون در صنایعی که در مجاورت رودخانه ها ودریاچه ها وتامین کننده های آب شرب تهران قرار دارند، شدت بیشتری داشته یا به فراموشی سپرده خواهد شد؟
در بازدیدی که امسال از چند واحد صنایع تبدیلی  ورستوران در جاده کرج به چالوس داشتم مشاهده کردم که این واحدها پس از جمع کردن فاضلاب در مخازنی تحت عنوان سبتیک تانک آنرا با کامیون به نقطه ای دیگر منتقل میکنند.که شرح ماجرا در آن پست قابل پیگیری می باشد. وهنوز هم این تراژدی ها در جریان است.وامید اینکه محمد درویش وبلاگ نویس عصر حاضر که بارها با دادن پیوند وپشتیبانی از نوشته های دیگران همت میگماشت یا برگردد یا دیگران دنباله رو راه ناتمام او باشند.

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ٩:۳٦ ‎ق.ظ ; ٧ دی ۱۳۸٩
comment نظرات () لینک


+ مهمتر از نیترات هم میتوان در آب تهران یافت

در سالهای دور ودر دهه 70 وزارت نیروبدنبال افزایش آلودگی میکروبی وبالا رفتن میزان توتال کلیفرم در آبگیر بیلقان کرج که یکی از ایستگاههای اصلی پمپاژآب به شبکه آب آشامیدنی تهران میباشد در اقدامی بجا وظربتی وبدون تعارف یک تنه وباحمایت دولت حکم تخریب مراکز نظامی ،انتظامی،تحقیقاتی،حفاظتی،تفریحی حاشیه دریاچه سد امیر کبیر کرج را گرفت وتمامی این مراکز منجمله آب اسکی،محیط بانی سد امیر کبیر،مراکز آموزش نظامی ودیگر مکانهای دولتی را کمتر از سه ماه تخریب نمود.که اگر شما هم سری به جاده چالوس زده باشید آثار این تخریب ها را به روشنی در کیلومتر 35 وبعد از پلیس راه کرج - چالوس خواهید دید.  اما تا قبل از تخریب این مراکز هر یک از این مکانها بهانه ای یا راهکاری غیر اساسی برای عدم آلودگی آب دریاچه میآوردند که ساخت سپتیک تانک جهت جمع نمودن فاضلاب یکی از همین راههائی بود که توجیهی جهت اجتناب از آلودگی آب دریاچه بحساب میآمد اما نکته اصلی اینجا بود که هیچ تضمینی جهت آلوده ننمودن آب توسط این سپتیک ها وجود نداشت زیرا یا این سپتیک ها به صورت غیر اصولی ساخته شده وآب بند نبوده وفاضلاب پس از نشت مجدد وارد آب دریاچه میشد یا تخلیه این سپتیک ها به موقع انجام نمیشد که این موضوع باعث سرریز فاضلاب به داخل آب میشد ویا در صورت تخلیه توسط لجن کش ها به خارج از محدوده آبخیز سد وآبگیر بیلقان ریخته نمیشد و تخلیه مستقیم فاضلابها توسط لجن کشها به داخل دریاچه یا رودخانه مواردی بود که گاهن گزارش میگردید.این یعنی تسامح وتساهل وعملن در همه سالهائی که خود محیط زیست  با همت فرمانداری وبهداشت اکیپی را تحت عنوان اکیپ کنترل آلودگی آب دریاچه سد امیر کبیر در مسیر جاده چالوس فعال کرده بود اقدام موثر ومحکمی درخصوص  کنترل آلودگی آب دریاچه صورت نگرفت تا اینکه حکم تخریب این مراکز دولتی صادر شد .خوب دقت کنید صرفن مراکز دولتی تخریب شدند وهیچ یک از مراکز ورستورانهای خصوصی تخریب  نشد یکی از رستورانهای کیلومتر 15 به محض استقرار لودرجهت اجرای حکم دادگاه جهت تخریب رستوران، یک حکم دیگر را تحت عنوان برگ برنده رو کرد که نه آنروز نه روزهای دیگر این رستوران تخریب نشد ونه تنها این رستوران با طرح توسعه هم اکنون نیز در حال فعالیت است بلکه رستوران های دیگر هم به این رستوران اضافه شده و هیچیک هم مجهز به ساخت سیستم تصفیه فاضلاب نگردید .البته نکته قابل توجه در این موضوع که شخصن ناظر آن بوده سرعت عمل مدیر رستوران بود که قبل از ساعت هشت ونیم صبح نه تنها حکم عدم تخریب را از قاضی پرونده اخذ کرد بلکه موفق به ارائه حکم در محل رستوران قبل از تخریب وشروع به کار لودر گرفت . در بازدیدی که اخیرن از جاده چالوس داشتم به چشم خود شمار زیادی از رستورانها را دیدم که تا زمان تخریب اماکن دولتی اصلن هیچ حضوری در منطقه نداشته یا  در قالب دکه صرفن لبو وپفک نمکی وقاقا لیلی میفروختنداما اکنون به لطف بی توجهی یا عدم پیگیری واحدهای ذیربط تبدیل به واحدهای شیک وزیبائی شده که در همه ماههای سال حتی حرام ومبارک نیز میزبان میهمانان عزیز بوده وبیش از گذشته فاضلاب این واحدها به همان روشهای سابق وحتی ساده تر به رودخانه وسپس آب لوله کشی شهروندان تهرانی  وارد میگردد وشاهد این ماجرا نیز عدم ساخت هیچ تصفیه خانه ای در هیچیک از این واحدهای پذیرائی میباشد.

یادآوری:

سپتیک تانک یک مخزن ساده است که عمدتن توسط صاحبان واحدهای تولیدی وخدماتی وصنعتی آب بند هم نمیشود وصرفن میتوان فاضلاب را مدتی در آن نگه داشت تا توسط کامیون لجن کش به جای دیگر منتقل شود حال بماند جای دیگر در مباحث محیط زیست بی مفهوم بوده وهر فاضلابی باید در یک سیکل وابسته ومحدود مجددن تصفیه شود .

نتیجه:

با توجه به اهمیت کنترل آلودگی آب شرب شهر تهران باید موارد ومسائل زیست محیطی از سرچشمه حوزه های آبخیز سد های کرج،طالقان ،لتیان ولار به نحوی باشد که نه تنها فاضلاب روستاها بلکه فاضلاب رستورانها نیز بدون تصفیه وارد رودخانه وبنوعی شبکه آب لوله کشی منازل تهران نگردد.که آنوقت بجای نگرانی نیترات باید نگران توتال کلیفرم وکلر مازاد جهت کنترل آن خواهیم بود.

 

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ۸:۳٩ ‎ق.ظ ; ٢٩ شهریور ۱۳۸٩
comment نظرات () لینک


+ آب تهران مایه حیات است شک نکنید

پیرو خبرهای اخیر وپست قبلی مبنی بر پارادوکس آب در تهران دیدید وشنیدید .امروز یک سندی را منتشر میکنم که نمیدانم درست است یا نه وکاری هم به بازارگرمی آنها که خوبتر بودند ندارم ودرصدی هم از این شیرین کاریها گیر بنده نمیآید اما بد نبود آنها که به آب معدنی رو میآورند این صورتجلسه نفتی ها را که من باب خرید آب معدنی تنظیم کرده اند ببینید شاید شما هم مشتری شدید.


البته در کامنتهای دیروز برخی دوستان به این نتیجه رسیدند که دستگاه تصفیه آب بخرند یا آب معدنی بنوشند که بنده با هردو آنها مخالفم.چون این دستگاهها این آلودگی ها ومیکروبها را در بلند مدت وگاهی هم کوتاه مدت از بین نمیبرد.آبهای معدنی هم که دیدید وضع خوبی ندارد ووقتی فرقی بین آب معدنی وآشامیدنی توسط دستگاه ذیربط قائل نمیگردد پس توفیری هم نمیکند که این آبها توسط مردم مصرف شود یا نشود.چون آنوقت باید دنبال آب تمیز بود که خود داستان مفصلی خواهد بود از باب اطمینان به دستگاه آزمایش کننده وخطای نمونه بردار ورانت خو.اری من کارشناس و.....
پس به دنبال جناب پروفسور بردیشیف روسی 82 ساله  بیفتید وبرای نوشیدن یک لیوان آب سالم این کار را بکنید. آب معمولی را منجمد وسپس آن را از یخچال خارج کرده و اجازه دهید تا دوباره ذوب شود به اندازه ای که درون ظرف فقط قطعه یخی به حجم یک تخم مرغ باقی بماند. این قطعه یخ تمام ناخالصی های آب را ازجمله موادی که سلول های بدن را از بین می برد, به خود جذب می کند. با خارج کردن این قطعه یخ یک لیوان آب سبک به دست می آید که مفیدترین نوشیدنی دنیا است و همچنین در طولانی کردن عمر انسان نیز موثراست.
مخلص کلام:
حکایت زندگی ما در تهران حکایت همان پوست فروشی است که به بازار عطار رفت وغش کرد و وقتی مجدد به محل کسب قبلی خودش منتقلش کردند به هوش آمد.اگر این آب که ما مینوشیم تبدیل به آب معدنی وتمیز گردد قطعن به بیماریهای عفونی وانگلی دچار خواهیم شد پس ما و خودتان را عذاب ندهید ومثل بچه آدم همین آب را بنوشید.فقط یادتان باشد بجای شیر به شیرخوارها  آب ندهید.واگر هم دادید یک قاشق گریپ میکسچر به نافش ببندید.

 و نهایتن بد نیست بدانید سالانه هشت میلیون نفر در جهان بر اثر فقدان آب آشامیدنی میمیرند.

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ۸:٢٦ ‎ق.ظ ; ٢٩ تیر ۱۳۸٩
comment نظرات () لینک


+ آب مایه حیات یا ممات

وجود نیترات در آب آشامیدنی هم یک موج جدید در درز اطلاعات از لای صحبت های اینجا وآنجا بوده ومعلوم نیست چند سالی است این آب ناسالم وبسیار خطرناک به خورد مردم تهران داده شده است .البته بنده تا کنون به چند مورد برخورده ام که پس از شنیدنیهای اینچنین اقدام به نصب تصفیه آب خانگی کرده اند واین ناشی از آمار نصابان این دستگاهها است که به مردم هشدار میدهند که آب آلوده مصرف نکنید.گر چه نصب این دستگاهها حذف TOC ونیترات را بدنبال نخواهد داشت اما آزمایشات پراکنده توسط بخش های خصوصی ومتمرکز توسط وزارت بهداشت ونیرو نگرانی های بیشتری را بدنبال خواهد داشت.  سالها پیش آماری محرمانه از وزارت نیرو منتشر شد که نشان میداد آب تزریقی وتصفیه شده  از آبگیر بیلقان به شبکه آب تهران دارای آلودگی میکروبی توتال کلیفرم بوده که ناشی از ورود پساب انسانی به آب دریاچه سد کرج میباشد .پس از آن ماجرا گرچه اقداماتی مناسب در جهت تخریب ساختمانهای حاشیه دریاچه صورت پذیرفت اما نتیجه حاصله تنها محدود به تخریب اراضی دولتی شد وروستاها ورستورانهای حاشیه رودخانه ودریاچه، هنوز که هنوز است دارند کار خودشان را میکنند.
مخلص کلام: نظر به اینکه 30 درصد تامین آب تهران از 466 حلقه چاه های موجود در سطح تهران و 70 درصدنیز از۴ سدلار ، لتیان ،طالقان وکرج تامین میگرددوهر روزه به آمار حاشیه نشینان رودخانه ها ودریاچه ها افزوده شده و بر بار آلودگی ها نیز افزوده شده واز سوی دیگر قرابت چاههای آب آشامیدنی وفاضلاب در سطح تهران خود علتی بر افزایش آلودگی ها میباشد لذا هیچ جای تعجب هم ندارد که وزیر بهداشت ازطریق رسانه ها واز قول وزیر نیرو نگران حال آب آشامیدنی من وشما باشد. واگر مستقیم خود به این نتیجه میرسید شاید به شیرخوارها دستور نمیداد تا از آب تهران نخورند چون آنها ماهیتن اهل آب نیستند وبیشتر با شیر حال میکنند.

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ۸:٥٢ ‎ق.ظ ; ٢۸ تیر ۱۳۸٩
comment نظرات () لینک


+ خرم باد خرمشهر

در تاریخ روزهائی هستند که به خاطره ها پیوسته وماندگار میشوند.همیشه روزها ،آدمها،مکانها وخیلی چیزهای دیگر هستند که در تاریخ ماندگار بوده ویادآوری آنها تداعی گر خاطرات خوب وبد آنهاست.سوم خرداد هم یکی از همین روزهاست . خرمشهر یادآور همه اتفاقات جنگ است وهمه جنگ را میتوان بر بنیاد نام وخاطرات خرمشهر پایه نهاد.خرمشهر وقتی بود خوشی بود وصفا ،نخل های شهر سری داشتند وسامانی ودر کنار کارون خودی نشان میدادند. خرمشهر تداعی کننده تمام لحظاتی است که مردان مرد بی هیچ چشمداشتی ماندند تا ثابت کنند برای دفاع از خاک وطن جان دادن کوچکترین دارائی آنها برای این آب وخاک خواهد بود ورفتند تا خرمشهر بماند.گر چه از روز4 آبان 1359 ودرست 35 روز پس از حمله عراق و روزاشغال خرمشهر در تاریخ یادی نمیشود اما این روز همه آن خاطراتی است که تا قبل از بازپس گیری خرمشهردر خاطره ها باقی مانده است .

گر چه مدت مقاومت عزیزان این دیار قبل از اشغال خرمشهر با مدت عملیات بیت المقدس وبازپس گیری خرمشهر از بعثیون عراق تقریباً یکسان بود ونیز نمیتوان از ارزشهای قبل وبعد از آزادی چشم پوشی کرد اما مقاومت قبل از اشغال با وجود کمبود اسلحه،مهمات،عدم مدیریت واحد در ماندن یا ترک شهر وکمبود نیروهای رزمی ،محدودیت آذوقه و... بخشی از همه ی مشکلاتی بود که خرمشهر تا قبل از سقوط  بر خود دید.اگر به رشادتهائی میبالیم که ناشی از حضور بچه های چهره سوخته و بومی خرمشهرودیگر نیروهای ارتش وسپاه بود که همه بی مزد ومنت تا آخرین لحظه حیات بر سراعتقادات خود جنگیدند وجان خود را دنیا معامله نکردند همه وهمه به روزها وساعتهای قبل از اشغال بر میگردد. در همان روزهای دفاع، آنها که ماندند وجانانه جنگیدند، بعنوان اسوه های جنگ ودفاع وشهادت لقب یافتند تا نامشان بر لوح تاریخ وطن ماندگار شود.

مخلص کلام:
اگر چه روز سوم خرداد 1361 بعنوان روز مقاومت،ایثار وپیروزی نام گرفت اما روزهای منتهی به چهارم آبانماه 59 از همین دست روزهای بیادماندنی در مقاومت وایثار است.یاد ونام همه کسانی که قبل از اشغال وبعد ازآزادی خرمشهر جانانه وبی ادعا جنگیدند گرامی باد.وحق این مردم زجر کشیده ودرمند نبود که پس از 8 سال آوارگی،دربدری وبا وجود خرابی شهر وبعد از بازگشت به دیار خود از ابتدائی ترین امکانات نیز محروم باشند وآب خوردن هم نداشته باشند.وحال پس از 22 سال از پایان جنگ و 28 سال پس از فتح خرمشهر قرار است سیستم تصفیه آب شهر خرمشهر با ظرفیت اسمی 105 هزار مترمکعب در روز برای استفاده 250 هزار نفر با اعتبار 32 میلیارد تومان در بیست وهشتمین سال آزاد سازی خرمشهرافتتاح گردد.کاری که بایستی در زمان بازسازی انجام میشد نه حالاوبه یاد داشته باشیم اگر هر یک از کسانی که در راه جنگ به شهادت رسیدند اگر اکنون بودند از نبود آب سالم در طول  27 سال رهائی خرمشهر و ظلمی که بر این شهر رفته دلی ریش شده پیدا میکردند.

 

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ۱٠:۱۸ ‎ق.ظ ; ٢ خرداد ۱۳۸٩
comment نظرات () لینک


عناوین مطالب وبلاگ طبیعت ایران

» ::