+ سفری به مصر

گزارشی مصور از قلب کویر

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ٩:۳۸ ‎ق.ظ ; ۱٤ دی ۱۳٩۳
comment نظرات () لینک


+ دریاچه ارومیه 800 سال بعد در چنین روزی

 کاوشگران و کارشناسان باستان شناسی فصل جدیدی از کاوش را در شوره زارهای ارومیه آغاز نموده اند. گفتنی است که سر گروه تیم کاوش هدف از انجام کاوش های جدید را تلاش برای اثبات یا رد مدعای برخی از دانشمندان، که اعتقاد دارند در دوره ایی از زندگی بشر این منطقه دریاچه بوده است بیان داشته و ادامه داده است که نظریه ها در این باره متفاوت است گروهی این مکان را دریاچه دانسته اند گروهی رودخانه و گروهی دیگر اعتقاد دارند که این مکان زباله دانی شهرداری آن زمان شهر بوده . در پی کاوشهای قبلی کارشناسان بقایای یک باند پلی را کشف کرده اند که حاوی لوحی ارزشمند بوده که به زبان پیشینیان بر روی آن حک شده است که : « مردم عزیز ارومیه امسال نوروز را با گذر از این پل سپری خواهند کرد » کارشناسان با آزمایشهای ایزوتوپی قدمت این کتیبه را به سال 1386 تخمین می زند و متاسفانه به جهت آسیبهای محیطی نام گوینده این سخن از بین رفته است. هنوز دانشمندان جهانی پاسخی برای یک بانده بودن این پل نیافته اند عده ایی اعتقاد بر آن دارند که این پل بر اثر گذر زمان تخریب شده و اکنون تنها یک باند، آن هم نیمه کاره به جا مانده و گروهی دیگر این موضوع را در ارتباط با سبک معماری آن زمانیان دانسته و تاسیسات جانبی را به منظور توسعه احتمالی پل می دانند .

    گفته می شود یکی از دلایل عمده رد فرضیه دریا بودن این منطقه در سالهای دور وجود همین پل است چرا که بسیاری از دانشمندان معتقد هستند که انسانهای آن دوره به خوبی واقف بودند که وجود چنین سازه ایی منجر به آلودگی های محیط زیستی فوق العاده ایی می شده است لذا تصور اینکه با وجود دریاچه بودن این منطقه در آن زمان دست به احداث چنین پلی زده اند، معقول به نظر نمی آید و یا حکایت از کمینه علم آن زمانیان از محیط زیست دارد که با نوشته های مستند همخوانی ندارد . برعکس یافتن مقادیر عظیمی بطری پلاستیکی که به گفته کارشناسان در گذشته از آنها برای حمل نوعی نوشیدنی گاز دار که آن زمانیان به آن نوشابه می گفتند و همین اواخر در کاوشهای جدید باستان شناسان در محله کوکاکولا در غرب تهران بقایای کارخانه آن را یافت کرده اند ، این نظریه را قوت می بخشد که در گذشته از این محل برای دفن زباله های پلاستیکی  استفاده می کردند.

     یافتن تعداد بسیار زیادی دمپایی ، لنگه کفش ، عینک شنا ، مایو و ... در اطراف این منطقه کاوشی نقاط  قوت نظریه دریاچه بودن این منطقه است ولی مخالفان این طرح ادعا دارند هیچ قوم و گروهی توانایی خشک کردن یک دریاچه با آن عظمتی که گفته میشود را در این مدت کوتاه ندارد. عدم یافتن فسیل موجود زنده در این منطقه گواهی دیگر بر مدعی مخالفان است و طرفداران این نظریه اعتقاد دارند که دلیل عدم یافتن فسیل موجودات زنده که آن را آرتمیا می نامند، نبود دریاچه نیست بلکه صید بیش از حد این موجودات است ، مردمان آن روزگاران به حدی در صید این موجود زنده افراط کرده اند که حتی جسد یک دانه از آنها نیز به منظور تبدیل شدن به فسیل باقی نمانده است لذا در این زمان فسیلی از آنها یافت نمی شود. برعکس یافتن تعداد بسیار زیادی فسیل خیار مدعی موافقان بر دریاچه بودن این منطقه است چرا که اعتقاد بر آن است که مردم آن روزگار برای فرار از سوزش چشم در هنگام برخورد با آب شور دریاچه از خیار بهره می جستند. مخالفان نظریه با اشاره بر اکتشاف بقایای برخی مکشوفات از قبیل پوست موز ، اشغال تخمه ، نون خشک، لنگه جوراب ، سی دی های خام و پر شده ، نخاله ساختمان، قاب عینک و کلاه حصیری ضمن رد مدعای موافقان ، پرتاب این اشیا را در این منطقه در صورت دریاچه بودن آن یک فاجعه می نامند و با استناد به نوشته های پیشینیان این افراد را مردمانی آشنا به محیط زیست معرفی می کنند.

     با توجه به آنچه که در بالا رفت امیدواریم تا با کاوشهای جدید در فصل پیش رو با یافتن مدارک و بقایای جدید مستنداتی را برای طرح یا رد مدعاهای رفته بدست آوریم و دانشمندان بتوانند کلید اسرار آمیز این منطقه را بیابند.

 با تشکر ازمهدیه پورشاد

 

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ۱٠:۱٥ ‎ب.ظ ; ۳٠ امرداد ۱۳٩٠
تگ ها: طنز و کویر و محیط زیست
comment نظرات () لینک


+ این خبر داغ تر از قبل دلم را سوزاند

چندی بود میخواستم مطالبی در باره خبری منتشر نشده بنویسم اما  نبود وقت وروزمرگی ها این مهم را مجالی نمیداد. واکنون هم که این فرصت پیش آمده نگرانم تا نکند دوستان محیط بان خوب  ووظیفه شناس از این نوشتار خاطری مکدر پیدا کنند .
اما خبر ورود ۴ توله ببر از روسیه وکپی پیست مجدد قبلی  که موضوع آن در خبرگزاری ها طی هفته گذشته منعکس شد جرقه ای شد تا به این موضوع پرداخته شود.
من در یکی دو تا پست  گذرا وبا زبانی متفاوت به نقد ورود ببرهای سیبری منتقد بوده وکارشناسان حوزه محیط زیست طبیعی نیز بارها این موضوع را به چالش کشانده اند.اما اینجا از زاویه ای دیگر به موضوع نگاه خواهد شد.ما با توجه به امکانات محدودی که در ساختار سازمان محیط زیست دیده ومیبینیم وبا عنایت به حجم بالای ریزش نیروها بدلیل بازنشستگی وعدم جذب نیرو طی سالهای اخیرشاهد کمرنگ شدن حضور نیروهای حفاظتی در آن بوده و عملن اگر نیروی مازاد ویا مکفی در بحث حفاظت از عرصه های 4 گانه محیط زیست داشته باشیم بایستی در خدمت همین عرصه ها باشد که مرتبن از سوی محیط زیست یا در حال توسعه است یا در حال ارتقاء.
واین را هم کاری نداریم که میانکاله یا جای ببر است یا پتروشیمی وبه ما هم مربوط نیست چه مناسباتی بین کشور دوست وبرادر روسیه با ایران وجود دارد.اما این برای من مهم است که اگر قصد احیای گونه ای از نژادی متفاوت را در ایران داریم به قیمت از دست دادن گونه ای بومی نباشد.
هفته گذشته میهمان دوستان در کرمان بودم.شنیدم ولیعهد کشور دوست وبرادر قطرچندی پیش با دوفروند هواپیمای اختصاصی وارد فرودگاه سیرجان شده وبا 12 خودرو لندکروز با قراول یساولان خود عازم منطقه شکار ممنوع گودغول سیرجان شده وچادر سلطنتی خود را گسترانده وحفاظت فیزیکی ایشان نیز توسط محیط زیست تامین شده است.مناطق دیگر حضور آقایان منطقه کفه گزنجان  ودشت آب و وکیل آباد بافت بوده است.همه آنها که این مناطق را میشناسند یا از اخبار دنبال میکنند خوب میدانند منطقه حضور هوبره است که در حال انقراض بوده وبایستی محکمتر از گذشته تحت مراقبت قرار گیرد.
اما ظاهرن این هیئت نه قصد بردن آهو داشته نه قصد دادن یوزپلنگ بلکه با بالابانهای خود قصد شکار هوبره های بی پناهی را داشته که زندانبان آنها قاتل آنها شده است.نکته ظریف دیگر اینکه دلارهای این آقایان به حاظرین ومخبرین کمک کرده تا جای جای هوبره های بی پناه را  نشان این عزیزان ومیهمانان دهدتا منبعد کمتر نگران انقراض آن باشیم.
نکته مثبت ماجرا:
بنا به اطلاعات واصله چندی پیش هیئتی قطری مرکب از وزیر محیط زیست قطر و بنابه اهمیت موضوع به اتفاق ولیعهد آن کشور" تمیم بن حمد آل ثانی" ودیگر همراهان به منطقه ای در جنوب ایرا ن سفر کرده تا شرایط تفاهمی را در خصوص ورود بالابان به ایران وصادرات هوبره را مورد بررسی قرار دهند.البته با توجه به بدی هوا هواپیمای این هیئت در فرودگاه سیرجان به زمین نشست.
مخلص کلام:
سازمان حفاظت محیط زیست بجای توسعه طلبی و فرا فکنی مبنی بر مدیریت جنگلهای شمال بجای سازمان جنگلها  ونیز پرورش ببر سیبری فکری به حال داشته های خود نماید.این مهمترین وظیفه معاونت محیط زیست طبیعی این سازمان بحساب میآید.

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ٦:٥٧ ‎ق.ظ ; ۸ اسفند ۱۳۸٩
comment نظرات () لینک


+ آش شعله قلمکار

در همایش بیابانزدائی کویر میقان اراک ، نگاه امام جمعه اراک  جناب آیت اله دری نجف آبادی  به منابع طبیعی و حفظ این میراث گرانبها نگاهی  کارشناسانه بود .وجود چنین فردی که از حفظ مراتع ، جلوگیری از فرسایش وجلوگیری از توسعه بیابان وکویر  تا جلوگیری از واگذاری وتغییر کاربری اراضی ملی ، مشارکتهای مردمی ، توسعه ترویج وهر آنچه که یک کارشناس منابع طبیعی میداند سر رشته داشته وصحبتهای حضار را به بحث میگذارد و معتقداست سلامت منابع طبیعی همان سلامت انسان است غیمت است ودر خیلی جاها که تخریب ریشه در جهل  وخرافه پرستی دارد میتوان با استفاده ازامامان جماعت که عامه مردم از ایشان حرف شنوی دارند در حفاظت از عرصه های منابع طبیعی وحفظ محیط زیست استفاده بهینه نمود.


البته ناگفته نماند که استاندار مرکزی جناب شعبانی فرد و رجائی  نماینده مردم اراک  که رئیس کمیسیون کشاورزی ،آب ومنابع طبیعی نیز هستند واسلامی نماینده ساوه سخنان شایسته ای درباب حفاظت از آب وخاک وجلوگیری از تخریب اراضی ملی عنوان کرده که چنین تعاملی بین سران اجرائی استان جای سپاس داشته وبایستی شکر گذار خدای منان بود. البته ناگفته نماند که برداشت سولفات سدیم در تالاب میقان مشکلی است که باید توسط همین افراد در استان حل وفصل شده تا همین تعداد قره داغ هم نابود نگردد.
مخلص کلام:
ابتدای امسال 150 تن از نمایندگان محترم مجلس مصوب نمودند که چاههای غیر مجاز که قبل از سال 85 حفر شده  باشند پروانه ومجوزبرداشت صادر خواهد شد.
پیرو این تصمیم که عیدی خوبی برای قانون گریزان چاه کن بود شبانه وبا نیت مجوز گرفتن تعداد زیادی چاه در روز روشن وشب تار حفر شد . با این امید که پس از تصویب نهائی نوسط شورای نگهبان آنها هم صاحب چاه مجاز شوند.اما با درایت شورای نگهبان این تیر آنها به سنگ خورد وتنها چیزی که ماند ، مشتی چاه حفر شده بود که برداشت از آنها آبهای موجود را بیش از پیش افزایش داده واز همون حکایتهای سنگ ونادان و چاه و صد ودانا است.
سخن آخر اینکه امیدواریم نمایندگان  محترم مردم اراک  وحومه جزو آن 150 نفر نبوده باشند چون آنوقت هر چه رشته باشیم پنبه میشود. 
در نهایت جا دارد کاری را که اداره کل منابع طبیعی  در روز بیابان نکرد ما در این جای کوچکمان انجام دهیم. مهندس فتاحی رئیس اداره منابع طبیعی زرندیه  درسن  33 سالگی وهنگام مراجعت به اداره وپشت فرمان خودرو خدمت سکته نمود وجان به جان آفرین تسلیم نمود.او که در دوران کوتاه زندگی و خدمتی خود با جدیت وتعصب مثال زدنی پیگیر فعالیتهای منابع طبیعی بود وبا تعاملی سازنده ارتباطی مناسب با بهره برداران داشت مستحق بود در چنین روزی که هفته ای از مرگش نگذشته از او یادی میشد .
ما در این دنیای کوچکمان ،قدردان همه زندگان ومردگان طبیعت دوست وخادمین نام آشنا و گمنام منابع طبیعی ومحیط زیست وطن هستیم.

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ۸:٥۸ ‎ق.ظ ; ۳۱ خرداد ۱۳۸٩
comment نظرات () لینک


+ روز بیابان را باد برد

روز جهانی بیابانزدائی یا همان مقابله با بیابانزائی هم تمام شد.چند نکته در این روز میمون حائز اهمیت بود که در صورت وجود حوصله به شرح هر یک پرداخته خواهد شد.یکی اینکه محل برگزاری همایش  کویر میقان با سطحی برابر 50 هزار هکتار  انتخاب شده وعلت این انتخاب هم نمایش اقدامات موفق انجام شده به میهمانان داخلی وخارجی بود.

در روز همایش در 5 شنبه طوفان گرد وغبار چنان عرصه را بر میهمانان تنگ کرده بود که نه تنها تنفس سخت بود بلکه تا چند متری هم دید از بین رفته بود و ریزگردها چشمان وریه های حضار را نوازش میداد وتا کسی آنجا نمیتوانست تصور چنین گرد و غباری را نماید. به نحوی که وقتی ما سعی داشتیم تا مسافتی چند صد متری را برای دیدن مالچ پاشی با مواد جدید را رویت کنیم بدلیل حجم بالای غبار موفق به طی حتی ٢٠ متر هم نشدیم وناچار با ماشین به محل مربوطه رفتیم. البته اجرای چنین همایشی در چنین محیط مرتبطی ارزشمند بود اما از سوی دیگر این سوال پیش میآمد که اگر اقدامات ما در مقابله با بیابان زائی موفق بوده واین منطقه به عنوان منطقه الگو شناخته وانتخاب شده ، پس این همه گرد وغبار چیست؟ اگر نتوان سطحی 50 هزار هکتاری را مهار نمود آیا میتوان از تکرار این موضوع در جای جای بی پوشش ایران وکشورهای عراق وترکیه وعربستان ودیگر کشورها جلوگیری نمود؟واگر جواب منفی است که راهی بی مقصد را در مقابله با بیابان و ریزگردها رفته ایم.

نویسنده : مهرداد مسیبی ; ساعت ۱٠:۱٧ ‎ق.ظ ; ٢٩ خرداد ۱۳۸٩
comment نظرات () لینک


عناوین مطالب وبلاگ طبیعت ایران

» ::